ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ: «Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται»

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ: «Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται»

Το άρθρο έχει συνταχθεί την Τρίτη, 10 Νοεμβρίου, 2009 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια σε αυτό το άρθρο μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ: «Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται»

Με αφορμή την πρόταση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) χθες για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων –της εικόνα του Χριστού και του Ευαγγελίου– από τα δικαστήρια, ο καθηγητής Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Σταθόπουλος, σε συνέντευξη που έδωσε στην «Α», τάχθηκε υπέρ της απόφασης του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, τονίζοντας ότι η θρησκευτική ουδετερότητα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση αποθρησκευτικοποίηση της κοινωνίας. Συγκεκριμένα δήλωσε: «Εφαρμόζοντας όχι μόνο την ευρωπαϊκή σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και το δικό μας Σύνταγμα, δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε με την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, αυτή είναι η γνώμη μου.

Και αυτό εκτός του ότι για τα ανήλικα παιδιά οι γονείς έχουν το δικαίωμα της διαπαιδαγώγησης και της θρησκευτικής αγωγής και εφόσον οι γονείς δεν θέλουν να τα κάνουν χριστιανούς, δικαίωμά τους. Δεν είναι θέμα σωστού ή λάθους, αλλά είναι η θρησκευτική ελευθερία που το υπαγορεύει αυτό και η οποία σαν συνέπειά της έχει τη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, αλλά και των δικαστηρίων και εν γένει όλων των θεσμών του κράτους έναντι των θρησκειών και φυσικά έναντι των τυχόν αρνητικών έναντι της θρησκείας απόψεων. Μιλάμε, δηλαδή, για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και συγκεκριμένα για τα δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζονται στις μειονότητες και στους μεμονωμένους πολίτες, επομένως δεν έχει σχέση με την αρχή της πλειοψηφίας. H θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους διασφαλίζει πλήρως και εγγυάται τη θρησκευτική ελευθερία. Η θρησκευτική ουδετερότητα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση αποθρησκευτικοποίηση της κοινωνίας Τούτο σημαίνει ότι κάθε μέλος της κοινωνίας είναι ελεύθερο να ασκεί τα θρησκευτικά του δικαιώματα. Η κοινωνία δικαιούται να έχει θρησκευτικές απόψεις. Το κράτος είναι αυτό που δεν δικαιούται να θρησκεύεται. Το κράτος θα πρέπει να είναι ουδέτερο, όχι η κοινωνία».

Σχετικά Άρθρα

Δεν υπάρχουν σχετικά άρθρα

5 Σχόλια στο άρθρο “ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ: «Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται»”

MARIA KARAMANOU10 Νοεμβρίου, 2009 - 11:26 ΠΜ

GIA XANOUS MAS PERNEI ? TA DIKASTHRIA DEN DIKAZOUN ME THN AGIA GRAFH ALLA ME TON NOMO. DEN PROSVALETAI KATHOLOU I THRISKEFTIKI OUDETEROTITA THS DIKAIOSYNHS ME THN YPARXH EIKONWN STA DIKASTHRIA. EAN ITAN ETSI TOTE OLES OI PROHGOUMENES APOFASEIS THA PREPEI N’ANERETHOUN. HELLHNIKH KOINWNIA EXEI KAPOIES RIZES, ARXES KAI ISTORIA. AFTA EKFRAZOUN OI EIKONES OI OPOIES DEN DESMEVOUN KANENA (YPARXOUN KAI EFESEIS).
EXOUME ALLA PROVLHMATA. N’ASXOLHTHOUME M’AFTA!!!
Ανώνυμος11 Νοεμβρίου, 2009 - 8:51 ΜΜ

Τι θα πει «δεν δικαιούται» και πώς καθορίζει το δικαίωμα ο κ. Σταθόπουλος. Η Ελλάδα, βάσει του παρόντος Συντάγματος, δεν είναι κράτος άθεο, λαϊκό. Υπάρχει μία επικρατούσα θρησκεία. Και δεν είμαστε το μόνο κράτος, το οποίο έχει επικρατούσα θρησκεία μέσα στην ΕΕ. Η Μ. Βρετανία, για παράδειγμα, έχει την Αγγλικανική Εκκλησία και η κεφαλή του κράτους, ο βασιλεύς, είναι αρχηγός της Εκκλησίας αυτής. Το ίδιο και η Ισπανία κ.ά.
Η Ελλάδα είναι παραδοσιακά συνδεδεμένη με την Ορθοδοξία. Δεν μπορούμε να καταργήσουμε τις παραδόσεις μας και να ισοπεδώσουμε τα πάντα, επειδή έτσι απαιτεί η εθνομηδενιστική νοοτροπία των Σταθόπουλου, Σημίτη και όλων εκείνων των (ευτυχώς) ελάχιστων μεταμοντέρνων.
Γεώργιος Σταθόπουλος13 Νοεμβρίου, 2009 - 4:58 ΜΜ

Επιτέλους αποθρησκευτικοποίηση του κράτους τώρα! Δεν μπορεί ένα δικαστήριο να δικάζει για σχέσεις πολίτη εκκλησίας με την εικόνα από πάνω και το ευαγγέλιο από κάτω. Πρέπει να εξαιρεθεί ολόκληρο, μέχρι να βγάλει αναφορές τέτοιες.
Η δημοκρατία κρίνεται από το σεβασμό τον λιγότερων (που δεν είναι τόσο λίγοι) και όχι τη βαρβαρότητα του όχλου.
Αόρατη Μελάνη13 Νοεμβρίου, 2009 - 5:04 ΜΜ

@ανώνυμε,

Το γεγονός ότι μια θρησκεία διαπιστώνεται πως είναι επικρατούσα σε δεδομένη ιστορική στιγμή, δεν συνεπάγεται ότι η θρησκεία αυτή πρέπει να επιβάλεται είτε άμεσα είτε έμμεσα σε όλους τους πολίτες. Η παρουσία των θρησκευτικών συμβόλων σε χώρους όπου όλοι οι πολίτες προσέρχονται υποχρεωτικά (δικαστήρια, στρατός, σχολεία) συνιστά διάκριση υπέρ ενός θρησκεύματος (έστω και του επικρατούντος, δεν έχει σημασία). Το δικαίωμα της θρησκευτικής ελεθυερίας επιβάλει την κατάργησή τους.

Αντιγράφω από το εξαιρετικό άρθρο του elawyer επί του θέματος:
«Η αναφορά του Συντάγματος σε «επικρατούσα θρησκεία» αποτελεί μια ιστορική διάπίστωση του συνταγματικού νομοθέτη του 1975 χωρίς κανένα απολύτως κανονιστικό περιεχόμενο. Εν προκειμένω εφαρμοστέο ήταν το άρθρο 13 του Συντάγματος για την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ (απαγόρευση διακρίσεων για λόγους θρησκεύματος) σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 (δίκαιη δίκη) και το άρθρο 9 (ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης).

@Μαρία Καραμάνου

Οι εικόνες που αναρτώνται στα δικαστήρια δεν αποσκοπούν στο να μας θυμίζουν την παράδοση, αλλά στο να τονίζουν την ισχύ της χριστιανικής θρησκείας. Αν τα δικαστήρια δικάζουν με τον νόμο και όχι με την αγία γραφή, τότε δεν υπάρχει λόγος να αναρτώνται εικονίσματα ούτε να ορκιζόμαστε στην βίβλο.

Στο προαναφερθέν άρθρο του elawyer, αναφέρεται μια άγνωστη εν πολλοίς διάσταση του θέματος: «Aπό την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις δικαστικές αίθουσες θίγονται και οι ίδιοι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, οι οποίοι επιλέγουν ως τόπο θρησκευτικής λατρείας του ιερούς ναούς και πολλοί από αυτούς όταν προσέρχονται σε Δικαστήρια αρνούνται να δώσουν θρησκευτικό όρκο επειδή ακολουθούν την σχετική εντολή περί άκρως προσεκτικής χρήσης του όρκου. Συγγενικό μου πρόσωπο βαθύτατα θρησκευόμενο μου έχει εξομολογηθεί ότι θίγεται από την εικόνα της Παναγίας στο Πρωτοδικείο επειδή θεωρεί ότι δεν έχει καμία θέση ένα ιερό σύμβολο σε αίθουσες όπου εκτυλίσσονται διαδικασίες αμφιλεγόμενες κατά την χριστιανική ηθική.»

Και φυσικά ασχολούμεθα με όλα τα προβλήματα της πολιτείας, όχι μόνο με αυτό. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

Τέλος θέλω να σε παρακαλέσω να γράφεις με μικρά γράμματα, διότι στο διαδίκτυο τα κεφαλαία δηλώνουν ότι φωνάζεις, κι αυτό είναι το λιγότερο ενοχλητικό για τους συνομιλητές σου. Επίσης, καλό θα ήταν να γράφεις με ελληνικό αλφάβητο (εκτός κι αν δεν έχεις τεχνικά τη δυνατότητα), όπως παραδοσιακά γράφεται η ελληνική γλώσσα. Η αγάπη στου για την παράδοση σίγουρα θα σε βοηθήσει να βρεις τους τρόπους.